Kimdir

Abdülhak Hamit Tarhan Hayatı ve Eserleri

Bu yazımızda Abdülhak Hamit Tarhan ’ın hayatı ve eserlerine değineceğiz.

Şair ve yazar Abdülhak Hamit Tarhan 2 Ocak 1852’de İstanbul’da dünyaya geldi. Hekimbaşı Abdülhak Molla’nın torunu, tarihçi ve Tahran Büyükelçisi Hayrullah Bey’in oğludur. Kısa süre Rumelihisar Rüşdiyesi’ne gitti. Yanyalı Tahsin Hoca ile Bahaeddin Efendi’den dersler aldı.

1862’de 10 yaşındayken ağabeyiyle beraber Paris’e babasının yanına gitti. Bir müddet Paris’te eğitim aldıktan sonra 1864 yılında İstanbul’a döndü. Yaşının küçüklüğüne rağmen Bab-ı Ali’de tercüme odasına kâtip olarak girmeyi başardı. Bir yıl sonra Tahran Büyükelçiliği’ne atanan babasıyla beraber İran’a gitti. Farsça öğrendi. Babasının 1867’de vefat etmesi üzerine İstanbul’a döndü.

Maliye Mühimme Kalemi’ne girdi. Şûra-yı Devlet ve Sadaret kalemlerinde çalıştı. 1871’de Fatma Hanım’la evlendi. 1876’da Paris Büyükelçiliği İkinci Kâtipliğine atandı. 1878’de görevden alınmasından dolayı, iki yıl açıkta kaldı. 1881 yılında Gürcistan Poti, 1882’de Yunanistan Golos konsolosluklarına, 1883’te de Bombay Başkonsolosluğu’na atandı. Bombay’dan gemiyle İstanbul’a seyahati sırasında uğradıkları Beyrut’ta eşi Fatma Hanım’ı kaybetti. Eşinin bu ölümü ile ünlü şiiri olan “Makber”i kaleme aldı. 1886’da Londra Büyükelçiliği Başkatipliği görevine getirildi.

Londra’da Bayan Nelly ile evlendi. 1895’te Lahey’e elçi olarak gönderildi. Bir yıl sonra Brüksel elçiliğine getirildi. 1911’de Nelly’nin ölmesinden sonra Cemile Hanım ile evlendi fakat evlilik 20 gün sürebildi. 1912’da Belçika asıllı Lüsyen Hanım’la evlendi. Aynı yıl görevden alınınca İstanbul’a döndü. Meclis-i Âyan üyeliğine getirildi.

İstanbul’un 1920’de işgale uğraması üzerine Viyana’ya gitti. Sıkıntı içerisinde yaşadı. Ankara Hükümeti yurda dönmesini sağladı. Cumhuriyet’in kuruluşundan sonra kendine maaş bağlandı. İstanbul Maçka Palas’ta bir daire verildi. 1928’de İstanbul Milletvekili tercih edildi ve ölünceye kadar milletvekili olarak kaldı. 12 Nisan 1937’de İstanbul’da öldü. Mezarı Zincirlikuyu’da.

Şiire 1870’lerde başladı. Abdülhak Hamit Tarhan; Ebüzziya Tevfik, Recaizade Mahmut Ekrem, Samipaşazade Sezai, Namık Kemal gibi Tanzimat döneminin yeni edebiyatçıları arasında yer aldı. Yurtdışı görevleri sayesinde Batı edebiyatçılarını yakından tanıyarak, onların etkisinde kaldı. Divan edebiyatı nazım birimlerinin dışına çıkmayı denedi. Dize ve uyak düzeninde değişiklikler yaptı. Divan şiiri konularının dışına çıkmayı denedi.

Şiirlerinde günlük hayatı, doğayı ve insan ilişkilerini konu aldı. Lirik, epik ve felsefi şiirler yazdı. Manzum tiyatro oyunları da kaleme aldı. Ancak bunlar sahnelenmekten çok okunması hedefiyle yazılmış oyunlardı. Abdülhak Hamit Tarhan, Yaşadığı dönemde Türk edebiyatının en büyük şairi sayıldı ve “Şair-i Âzam” veya”Dahi-i Âzam” unvanı verildi.

Abdülhak Hamit Tarhan Eserleri

ŞİİR:

  • Sahra (1879)
  • Ölü (1886)
  • Hacle (1886)
  • Bir Sefilenin Hasbihali (1886)
  • Bâlâ’dan Bir Ses (1911)
  • Validem (1913)
  • İlham-ı Vatan (1918)
  • Tayflar Geçidi (1919)
  • Ruhlar (1922)
  • Garâm (1923)

OYUN:

  • İçli Kız (1874)
  • Sabr ü Sebat (1875)
  • Duhter-i Hindu (1875)
  • Nazife yahut Feda-yı Hamiyet (1876, 1919)
  • Tarık yahut Endülüs Fethi (1879, 1970)
  • Eşber (1880, 1945)
  • Zeynep (1908)
  • Macera-yı Aşk (1910)
  • İlhan (1913)
  • Tarhan (1916)
  • Finten (1918, 1964)
  • İbn Musa (1919, 1928)
  • Yadigar-ı Harb (1919)
  • Hakan (1935)

Öneriler:

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı

Reklam Engelleyici Algılandı

Lütfen Reklam Engelleyiciyi devre dışı bırakınız.